Pages

14.2.11

Bir 14 Şubat yorumu da benden gelsin


  Bugün Mevlid kandili, aynı zamanda sevgililer günü ve bir de okulların ikinci döneminin başlangıcı. Sevgilisi olmayan Allah'ın her kulu gibi "Lan ne gereksiz bi gün, böyle saçma şeylerle uğraşılır mı, birsürü ıvır-zıvır çekicez" gibi bi takım cümleler kurmuşluğum var, evet. Ama bi arkadaşımın tavsiyesiyle bugün Taksim'e uğramıcam, kimse de uğramasınmış, herkes bi köşe başında öpüşüyomuş filan. İğrenç. Git kimsenin görmediği yerde napıyosan yap, neyse.

   4 tane sevgilim oldu şimdiye kadar ama hepsi birbirinden absürddü; biri 2 yıl sürdü ama yılda 3 kere filan görüşüyoduk, şehir dışındaydı o, sonraki 27 gün sürdü hazır olmadığı sebebiyle bitirdi, kayda değer hiçbişi de olmamıştı zaten, öbürü 4 ay sürdü, önce kendimi çok mutlu hissettirdi, beni bu kadar çok seven birini bulamam başka dedirtti, sonra kendimi hiç hissetmediğim kadar önemsiz hissettirdi bana en sonunda, en sonuncu, eveeeeett söylüyorummm, tamı tamınaaaa 5 gün sürdü! Şaka gibi demi. Yine dedim ki Allah'ım ne çok seviyo bu çocuk beni, tipi de tam istediğim gibiydi, şiirler, iltifatlar gırla, goddessıymışım onun, neyse, o da benim farklılığımı kaldıracak karakterde değilmiş henüz, bi de ilişki adamı değilmiş. Bunlar oldu da nolduuu, olmasa nolurmuş. Gariplikler mıknatısı gibi olmuşum şu sevgili olayında. Sevgililer gününü bu tiplerle yaşayamadım adam gibi.

  Ama bir tanesi vardı kii, hiç bir sevgiliyi onun yerine koyamadım, koyamam da. Her sevgililer gününde Bandırma'dan telefonla arardı beni, annemle konuştuktan sonra, sevgilimi ver telefona da onunla da konuşayım derdi. Alırdım telefonu heyecanla, "Ananeeee!" derdim mutlulukla, her ama her sevgililer gününde özellikle arardı beni, ilk göz ağrısıydım, ilk torundum ben. Sevgililer günü çok anlamlıydı o aradığı zamanlar, taa ki 2003 yılının Şubat'ının 14'üne kadar. Tam 8 yıldır aramıyor beni sevgililer gününde, belki cennetten konuşuyordur benimle, canım ananem benim, her sevgililer gününde gelir aklıma, yasin okurum kimi zaman ruhuna. Bugün bi de kandil, hem içimden onla konuşacağım, hem de dua edicem onun için. Beni sevdiğini iddia etmiş olan eski sevgililerimin hiçbiri beni onun gibi sevmedi. Hepsi güvenimi yıktı, kalbimi kırdı, inançlarımı zedeledi, filan falan.

  Geçen gün durakta bi teyze oturdu yanıma, elleri dikkatimi çekti, aynı ananeminkiler gibiydi. Bi tür hastalık sebebiyle, tombik ve benekli. Özledim ya. Çekmecelerini karıştırıp, şeker aradığım, ben ona küstüğümde "Darıldın mı cicim bana hiç bakmıyorsun bu yana, darıldıysan barışalım, kumru gibi koklaşalım" diye şarkı söylediği, kızdığında "densizzz!" ya da "şaşkın" diye bağrındığı, her geldiğinde kilolarca muz aldığı, her bayramda Bandırma'ya gittiğimiz günleri de özledim.

  O yokken aptal saptal insanlara sevgilim dedim. Bu arada farkettim ki babam bu yazdıklarımı okusa sıçtığımın resmidir.

  Belki bir gün biri beni ananemin sevdiği kadar çok, safça, art niyetsiz ve gerçekten sever, pek sanmasam da umut etmekten vazgeçmiyorum, nedense. Belki o zaman sevgililer günü gerçekten anlamlı olabilir. Aslında sevgililerin her günü sevgililer günü gibi olmalı ya neyse, hediye almaya bahane bu da. Çiçekçi, oyuncak ayıcı, kuyumcu ve mağazaların favori günü.

 
Geçen gün dut yerken tam ağzıma götürdüğüm anda şeklini farkettiğim dut;



  Bugün aslında ananemle benim günümdü, çok da güzeldi.
 Sevgililer günün kutlu olsun yegane sevgilim, rahat uyu...

3 dedim, olacak!:

ÖmerAydin dedi ki...

Maybe one day, you will be happy with him(her;)
Peut-être un jour, tu v'as heureuse avec il(elle;)

Larien dedi ki...

with my grandma in heaven (i hope), or with a man in the future? :))

ÖmerAydin dedi ki...

whoever or whatever you want:)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...