Pages

23.6.11

Hıhı, evet.

  İnsanlar hiçbir zaman unutmazlar yaşadıklarını, yaşatılanları. Hep söyleyecek birşeyler vardır içlerinde ama söylemezler. Biz yani. Hiçbir şey olmamış gibi davranır, ne kendi hareketlerimize anlam verebiliriz, ne karşıdakilerinkine. İçinde tutarsın hep, onlarla yaşarsın. Bazen söyler gibi yaparsın, görünmez güçler olur, söylediklerini sihirler, anlamı dağıtır. Bazen söyleyemezsin, içindekilerle ölürsün. Ama hep, birşey olmamış gibi davranırsın. Yoksaymak ne kadar kolaymıymış böyle? Ya unutmak söylenenleri, hissedilenleri once upon a time? Herkes çok güzel rol yapar aslında, her şey normalmiş gibi, hiçbir şey yokmuş gibi, hiçbir şey olmamış gibi.

  Türlü türlü insan vardır.

 Karşısındakinin üzülebileceğini hiç düşünmez mi insan? Madem dengesizsin, emin değilsin kendinden, güvenmiyorsan ya da, sözlerine dükkat edemez misin? Karşıdaki kişiyi yaralayabileceğini düşünmez misin hiç? Hala mesaj atıyorsun, ders çalışalım diyorsun, konuşmaya çalışıyorsun? Neden ben kendi kendime dururken yanıma geliyorsun, düzenimi bozuyorsun both mentally and phsycally? En başta neden geldin ben kendi başımayken? Ben arkadaş olmak isterken neden be my lover dedin?

  Yapılması gereken tek şey; hiçbir sözün altında mana aramamak ve "insanın" tutarsız biri olduğunu akıldan çıkarmamak.

0 dedim, olacak!:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...